چهل سالگی

نمیدونم چه حکایتی است که وقتی چهل سالت میشه به یک پختگی خاصی میرسی و انگار حقایقی بر تو مکشوف میشه....تازه متوجه میشی خودت مدیرعامل زندگیت هستی و برای تعیین کیفیت زندگی باید تلاش کنی و نقش خودش بیش از دیگرانه...برای ارتقاء فکری باید با آدمهای با کیفیت بچرخی و آدمهای سمی زندگی رو حذف کنی....نقش سواد مالی در بهبود مالی زندگیت رو درک میکنی....مهارت های نرم مثل ارتباط موثر، مذاکره و فروش خیلی حیاتی هستند....آیا ذهنیت قربانی دارم یا خوش شانس؟....حالا که به این

آخرین مطالب این وبلاگ

مطالب پیشنهادی

آخرین مطالب سایر وبلاگ ها